De tijd die je kwijt bent

Sanne Burger

8 mei 2022

Op een dag zul je wakker worden en zien hoe je leven echt is
En je zult rouwen

Je zult rouwen over de tijd die je kwijtraakte terwijl je bezig was met irrelevante dingen
Je zult rouwen over de vele jaren die je verspilde aan die zinloze baan
De vele uren van verveling en frustratie
Doen alsof je iets waardevols deed
Oppervlakkige gesprekjes hebben aan de koffietafel
Doen alsof je vrolijk was
Doen alsof je iets nuttigs deed
Teveel suiker eten om de dag door te komen
Dik en gelaten worden
Je dichtgeslibte lichaam met je mee slepend
Je buik verbergend achter je bureau
Glimlachend, in de hoop dat niemand je wanhoop zou opmerken

Je zult rouwen over al die jaren dat je je talenten verwaarloosde
Dat je je gaves niet gebruikte
Al die jaren van het niet volgen van je dromen
Alleen maar zodat je de rekeningen kon betalen
Alsof het betalen van de rekeningen de missie in je leven was

Je zult rouwen over de tijd die je kwijtraakte in die ongelukkige relatie
Met die persoon waar je niet echt van hield
Maar die je toch niet kwijt wilde
Je zult rouwen over de weken, maanden en jaren van middelmatigheid en compromis
De afwezige, ongemakkelijke of oneerlijke romantiek
Terwijl je probeerde je groeiende afkeer te verbergen
Je zult rouwen over het bed dat veel te lang koud bleef
Terwijl je lichaam schreeuwde om aangeraakt te worden
En de wrok bijna een verslaving werd

Je zult rouwen over elke keer dat je jezelf vertelde dat je blij zou moeten zijn met wat je had
De ontelbare keren dat je tegen jezelf zei dat het altijd nog erger kon
In een zielige poging om jezelf te troosten
Terwijl je jezelf belachelijk maakte omdat je ware liefde wilde
Terwijl je in werkelijkheid in tijdnood kwam
En je wist het
Diep van binnen wist je het
Je voelde je bloedende hart
Je kon je passie horen schreeuwen
De gekooide tijger die wilde ontsnappen
En over de steppen wilde rennen

Je zult rouwen over de tijd die je kwijtraakte met je kinderen
Toen je zo druk was, terwijl zij opgroeiden
En jij het nauwelijks opmerkte
Toen je te druk was om bij ze te gaan zitten en de tijd te nemen om naar ze te luisteren
Te druk om met ze te spelen, in bomen te klimmen en te lachen
Te afgeleid om dichtbij ze te zijn
En ze hun lievelingsverhaaltje voor te lezen bij het naar bed gaan
Tot ze in slaap vielen, gerustgesteld door je aanwezigheid
Je zult rouwen over het feit dat je niet door had hoe belangrijk je voor ze was
Dat je zo in beslag genomen werd dat je vergat om ieder moment met hen op waarde te schatten
Tot het te laat was

Je zult rouwen over de zwakke momenten
Waar je toegaf aan verslavingen
Waar je misbruik toestond
Waar je deed alsof
Waar je je dromen opgaf
Waar je toegaf aan onzekerheid en zelfhaat
Waar je jezelf haatte voor je zwakheid

Je zult rouwen over de leugens die je verteld werden
En de leugens die je anderen vertelde
Je zult rouwen omdat je zo vol schaamte zat
Je zult rouwen over het feit dat je de verkeerde leraren volgde
Het verkeerde advies
De foute autoriteiten
De dingen die je ze liet doen met je
Onbewust van de consequenties
Tot het te laat was
De schade gedaan, geen weg terug

Je zult rouwen over het voorbij laten gaan van de dagen
Je zult rouwen over genoegen nemen met minder
Je zult rouwen over de vele uren die je voor het scherm zat
Je zult rouwen over de grijze dagen waar je binnen zat
Terwijl je dezelfde saaie routine herhaalde
De dag doorkomend als een hamster in een wiel
Wachtend tot je je eerste borrel kon nemen
Happy hour
Terwijl je je levenslust liet verdampen
En je je meer en meer verloren voelde

Je zult rouwen over het feit dat je het najagen van je dromen maar bleef uitstellen
Je zult rouwen over het toegeven aan goedkope afleiding
Je zult rouwen over vergeetachtigheid en cynisme
Angst en onverschilligheid
Gelatenheid en opgeven

Je zult rouwen over al die dingen die je niet deed
Al die plaatsen die je niet zag
Al die mensen die je nooit ontmoette
Alle avonturen die je niet had
Alle goede daden die je niet deed
Alle mogelijkheden die als zand door je vingers glipten
Omdat je te bang was om te veranderen

Je zult rouwen over het in angst leven
Je zult rouwen over alle keren dat je niet voor jezelf opkwam
De keren dat je lafhartig conflict uit de weg ging
En je je prioriteiten totaal niet op orde had
Alleen maar omdat je bang was om veroordeeld te worden
Omdat je bang was iets kwijt te raken waarvan je dacht dat het belangrijker was dan je integriteit
Of je vrijheid

Wanneer je wakker wordt en ziet hoe je leven echt is
Zul je beseffen dat sommige dingen niet meer teruggedraaid kunnen worden
Je zult de onverbiddelijke consequenties van je keuzes zien
De onomkeerbare schade die is aangericht
Je zult beseffen wat je voor altijd kwijt bent
Je zult zien wat niet meer goedgemaakt kan worden
En je zult rouwen

Laat de dag dat je wakker wordt niet de dag zijn dat je sterft
Laat het vandaag zijn
Laat het nu zijn
Zodat je eindelijk echt kunt gaan leven
Het is nooit te laat om wakker te worden

Als het gebeurt, sta jezelf dan toe om te rouwen
Het is goed om te rouwen
Het is nodig
Rouw brengt je terug naar het land van de levenden
Maar rouw niet over het rouwen
Anders houdt het nooit op
Rouwen gaat niet over spijt, wrok of schaamte
Rouwen gaat over vergeving en loslaten

Rouw over de tijd die je kwijt bent
En verheug je daarna over de tijd die je nog hebt
Het is nooit te laat om te gaan leven

Sanne Burger
sanneburger.com

Misschien vind je dit ook leuk…

Planeet van overvloed

Planeet van overvloed

  Dit is de planeet van overvloed. Kijk naar de aarde: je doet een zaadje in de grond en er komt een hele boom...

Open je geest

Open je geest

Maar laten we vooral niet vergeten hoe ongelooflijk beperkt deze werkelijkheid is. Hoe erg de strijd ook is, ze speelt...

De toekomst

De toekomst

Tijdlijn 1: ‘Oma, wilt u nog eens over vroeger vertellen?’ ‘Natuurlijk, kind. Je wilt weten hoe het was vóór de Great...

10 Reacties

  1. anneke

    tijd is kostbaar
    gebruik je tijd, verkwansel hem niet

    Antwoord
    • Sanne Burger

      Dat is wel een hele korte samenvatting 🙂

      Antwoord
  2. Lia

    Heel mooi Sanne. Dank je wel ❤

    Antwoord
  3. Linda

    Ongelooflijk prachtig geschreven Sanne, dit is exact waar ik het afgelopen half jaar heel hard mee bezig was… al die verloren tijd die ik stak in veel dingen, te veel verloren dingen zelfs… En nu, met het lezen van dit stuk stonden mijn haren recht overeind, alsof je het alleen voor mij geschreven had 😉 Dank je wel!! Veel liefs, Linda xx

    Antwoord
    • Sanne Burger

      Dankjewel Linda. Vaak zijn we veel meer verbonden met het collectief dan we denken … soms wil ik iets schrijven en dan lees ik het al bij iemand anders. Dan ben ik altijd blij verrast! Zo zijn we verbonden en inspireren en steunen we elkaar. Gelukkig zijn we niet alleen.

      Antwoord
  4. Sandy

    Bedankt voor de reminder. Mooi.

    Antwoord
  5. Loes

    Bám! Die zit(ten)!

    Als vrouw (nu 51 jaar) heb ik jaren geleden, vlak voordat ik voor langere tijd naar het buitenland vertrok, op een briefje voor de thuisblijvers geschreven: “Weet, mocht er iets met mij gebeuren, dat ik nu al een heel fijn en goed leven heb gehad.” Ik was toen 37 jaar.
    Een openbaring te ervaren dat ik vanaf jongs af aan al geweten heb, dat ik moest zorgen dat ik niet hoefde te gaan rouwen over mijn geleefde leven!
    Het is zó zonde!

    Antwoord
  6. Steven

    Sinds enige tijd heb ik gesprekken met een psychologe, waarbij hoofdzakelijk met ACT wordt gewerkt. Jouw verhaal heeft veel van ACT. Ook mindfulness komt er bijvoorbeeld in voor, accepteren, ook van negatieve gevoelens. Etc. Het is voor mij een heel mooi stuk. Dank je Sanne 👉💋.

    Antwoord
  7. Ellen

    Heel waarachtig jouw woorden, Sanne en wat een mooie foto van jou ook daarbij starend in het vuur, je gezicht verlicht….

    Weet je wat ik het lastigste vind niet zo zeer de tijd die is verstreken… als wel het al die tijd bewust ook niet te weten hoe anders te leven… tot op de dag van vandaag heeft nooit iemand mij een haar breed in de weg gelegd, ik weet zélf niet hoe je kunt leven…écht leven…ook nu nog niet….

    En als ik dit zo schrijf moet er ergens een vage herinnering zijn van wat mogelijk is…hoe kun je anders rouwen…

    Antwoord
  8. Mily

    prachtig … en nu vooral genieten!

    Antwoord

Geef een reactie