Robert Kennedy Jr zingt sinds zijn aanstelling als Minister van Gezondheid in de VS ineens een heleboel toontjes lager. Voorheen viel hij de corrupte vaccinatie-industrie nog frontaal aan en zei hij terecht dat alle vaccinaties schadelijk zijn. Nu zegt hij dat hij niet tegen vaccinaties is, maar dat ze beter onderzocht moeten worden. Ja hoor. Hij heeft 500 miljoen dollar bezuinigd op de ontwikkeling van Mrna-vaccins en dankzij hem is inmiddels het overheidsadvies in Amerika dat gezonde kinderen en zwangere vrouwen geen covidbooster meer hoeven te halen. “Oh, wat een held,” zeggen de mensen. Hoezo, een held? Ik dacht het niet, want intussen hebben de meeste Amerikanen er al minstens zes in hun mik, inclusief kinderen en zwangere vrouwen, met alle desastreuze gevolgen van dien (goede timing, dude), en de rest van de bevolking wordt nog steeds geacht hun mouw op te stropen. Ik vind het beleid van Kennedy Jr een laf compromis, een hypocriet zwaktebod. Los daarvan steunt deze Amerikaanse patriot de oorlog in Gaza en zegt hij dat mensen die protesteren tegen de acties van Israël antisemitisch en woke zijn. Walgelijk!

Ondanks dit alles loopt de wakkere gemeenschap met hem weg. Ook Del Bigtree, maker van Vaxxed 1, 2 en 3 en ‘An inconvenient study’, iemand die de schadelijke werking van ALLE vaccinaties keihard heeft aangetoond, zegt dat we dankbaar moeten zijn voor iemand als Robert Kennedy Jr en dat Amerikaanse burgers dit jaar bij de tussentijdse verkiezingen vooral op Trump moeten stemmen om hem in het zadel te houden. Wat? Ik ben verbijsterd. Hoe kan dit?

“Nou, dat komt omdat Trump, Del Bigtree en Kennedy Jr snappen hoe de menselijke geest werkt en jij niet,” zegt de wakkere gemeenschap. “Ze spelen een geniaal schaakspel. Je kunt mensen nou eenmaal niet in één keer confronteren met de waarheid, want daar zijn ze veel te bang, kwetsbaar, zwak en fragiel voor. Mensen kunnen de waarheid niet aan. Sting had gelijk met zijn liedje ‘Fragile’. Jack Nicholson in de rol van kolonel Jessep in ‘A few good men’ heeft gelijk als hij tegen Tom Cruise schreeuwt: “You can’t handle the truth!” Laten we vooral niet vergeten hoe fragiel we zijn! Als je de pleister van de leugen er in één keer aftrekt, dan worden de mensen gek, gaan ze in de cognitieve dissonantie, worden ze getriggerd en kom je dus geen stap verder. Wil je de mensen meekrijgen, zul je eerst mee moeten bewegen en oog hebben voor hun trauma’s, angsten en pijn. Zo komt het zenuwstelsel tot rust, doet de cortex weer mee, kan iedereen langzaam maar zeker weer helder nadenken en win je het vertrouwen. Dat is de enige weg om binnen te komen bij bange mensen, hoor. Om de biologie kunnen we niet heen. Mensen die bang zijn, schieten nou eenmaal vanzelf in de fight-flight modus, dus ze moeten wel mee bewegen om echte verandering tot stand te brengen.”

Oh, echt? Sinds wanneer geloven we dat we om het minste of geringste bang worden en getriggerd raken (het woord ‘trigger’ komt rechtstreeks uit de mind control programma’s van het Amerikaanse leger, trouwens) en in oude overlevingsstrategieën en patronen schieten, waardoor we niet meer helder kunnen denken en geen volwassen keuzes meer kunnen maken? Oooh, wij mensen zijn zo bang, zo getraumatiseerd, we moeten met fluwelen handschoentjes aangepakt worden, anders kunnen we niet meer helder denken en schieten we in patronen. Maar is dat echt zo? Deze angsttheorie, deze vermeende kwetsbaarheid en overgevoeligheid, dit onvermogen, alsof we allemaal vierjarigen zijn in een volwassen lichaam die niet weten hoe ze deze werkelijkheid moeten navigeren, die niks kunnen hebben, die nergens tegen kunnen … ik vind het zo ondermijnend. Het is een theorie die ons naar beneden haalt, want we zijn zoveel meer dan dat! Het klinkt wellicht overtuigend als iemand zegt dat het nou eenmaal zo werkt op biologisch niveau, maar in werkelijkheid weten we helemaal niet hoe onze biologie in elkaar zit en hoe onze hersenen werken. Er worden iedere dag miljoenen hersencellen bijgemaakt, terwijl twintig jaar geleden de neurobiologische wetenschap nog beweerde dat hersencellen zich niet kunnen vernieuwen. En nu hebben we het allemaal op een rijtje, zeker.

Ook van het hormonale stelsel weten we nog nauwelijks iets af. Er zijn miljoenen verschillende stofjes in het lichaam die hormonen genoemd worden en die op elkaar afgestemd zijn op een schaal van een miljoenste van een gram. Een miljoenste gram meer of minder van een van die miljoenen stofjes kan al een significant verschil maken in hoe ons lichaam functioneert, maar ondertussen is het hip om het over dopamine, serotonine, oxytocine en adrenaline te hebben, omdat dit de enige vier stofjes zijn die tot op zekere hoogte geïdentificeerd zijn door de wetenschap. Ja, dopamineverslaving maakt je een workaholic en adrenalineverslaving maakt dat je leeft op stress en koffie en op je veertigste een burnout krijgt en MDMA put je serotoninevoorraad uit en dan word je depressief, dus vooral niet te vaak doen. Dat weet toch iedereen? Nee, dit is gewoon weer een andere theorie, een nieuw verhaaltje waarmee we onszelf klein maken.

Het lijkt wel alsof alles wat de wetenschap ons voorspiegelt erop gericht is om ons te doen geloven dat we ziek, zwak en misselijk zijn. Dat geldt voor de biologie, de neurologie, de natuurkunde, de chemie en de psychologie. We zijn systematisch onzeker gemaakt en gaan geloven dat we lemmingen zijn in plaats van mammoeten. Om de paar jaar komt er weer een nieuw verhaaltje vanuit ‘de wetenschap’ om ons ervan te overtuigen dat we machteloos zijn tegenover de immense krachten van de natuur, God, de elite, de Deepstate, AI, buitenaardsen of de kosmos.

Een paar generaties geleden kwam deze indoctrinatie nog vanuit de religie, een geloofssysteem dat ons deed geloven dat we zondig waren, dat God boven ons stond en dat Hij-met-een-hoofdletter alles wat we deden en zelfs dachten controleerde, net als Sinterklaas, en ons zou bestraffen met de hel als we Zijn regels niet volgden. We moesten ons aan Hem overgeven om ervoor te zorgen dat we na onze dood in de hemel kwamen. Het bang zijn en lijden bij leven was dus een soort investering en moest zeker niet betwist worden. Intussen geloven we dat we religie en haar bijbehorende ondermijning ontgroeid zijn en ons niet langer laten manipuleren en reduceren tot zondaars die bang moeten zijn voor de toorn van God, maar we zien niet dat de wetenschap het stokje heeft overgenomen en we nu gereduceerd worden tot zwakkelingen die bang moeten zijn voor de toorn van onze eigen hersenen en hormonen, die zich zullen wreken middels een angstpsychose als we oog in oog komen te staan met de waarheid. Er is in wezen niks veranderd, we zijn nog steeds even beïnvloedbaar als voorheen en daar wordt nog steeds uitgebreid misbruik van gemaakt, alleen is de priester nu vervangen door de wetenschapper.

Psychologen en psychiaters kunnen er ook wat van. Onder het mom van de wetenschap worden we allemaal gelabeld als getraumatiseerd, hooggevoelig, zwakbegaafd, hoogbegaafd, hooggevoelig, ADHD, ADD, narcist, covert narcist, bipolair, schizofreen, autistisch, manisch depressief, sociopaat of psychopaat. Hoppa, weer een paar stigma’s eroverheen en de farmaceutische industrie heeft er weer een doelgroep bij. Kassa! En wij geloven het, naïef en goedgelovig als we nog steeds zijn. Met open ogen tuinen we erin en geloven we dat we allemaal getraumatiseerd zijn – thanks, Gabor Maté – en tien keer per dag in een traumarespons schieten als we iets voelen. De psychologie, ook de in wakkere kringen zo populaire Jung, heeft ons aangepraat dat we allemaal verlatingsangst en bindingsangst hebben – ja, wat is het nou? – en dat we hoe dan ook beschadigd, onzeker en angstig uit onze jeugd zullen komen, waardoor we zullen falen, lijden en ploeteren in ons volwassen leven. Tenminste, als we niet in therapie gaan, of dat nou ouderwetse psychotherapie is of bio-energetica, rebirthing, ademwerk, bioresonantie of een andere moderne methode. Oh, en inmiddels is seks buiten het huwelijk niet meer zondig, maar we zijn volgens de experts wel allemaal seksueel gefrustreerd, getraumatiseerd, beschadigd, pervers, verslaafd of anderszins verknipt, dus daar word je nog steeds niet geacht je vrij te voelen, te genieten of op jezelf of de ander te vertrouwen.

Ook de new age beweging, met halve waarheden uit het hindoeïsme, het boeddhisme, het taoïsme en oneliners uit de psychologie, biologie en de kwantumfysica, is de wereld in gebracht om ons onzeker en in de war te maken. We geloven mensen die zeggen dat ze channelen, of we gaan zelf channelen, of we gaan mensen volgen die zeggen dat ze verlicht zijn, of we kopen een poncho en steken veren in ons haar en denken dat we sjamaan zijn, of we gaan ayahuasca drinken omdat we geloven dat we daarmee dichter bij de waarheid komen, of we duiken in de astrologie, kopen een pendel en dragen edelstenen in onze broekzak, maar ondertussen plaatsen we opnieuw onze inherente wijsheid, onze innerlijke kracht, ons vermogen om de waarheid te kennen en te kunnen dragen, buiten onszelf.

We zijn onder invloed van steeds weer andere theorieën gaan geloven dat we heel voorzichtig moeten zijn met onszelf en met elkaar, dat het leven zo zwaar en uitdagend is dat we het moeten vrezen en op steeds jongere leeftijd een burnout krijgen. Vroeger heette dat een midlife-crisis – dat klonk tenminste nog een beetje gezellig en was vrij gemakkelijk te genezen door een sportauto te kopen. Intussen zijn we gaan geloven dat we allemaal aan onszelf moeten werken, een yoga-retreat moeten doen, onze angst moeten omarmen en moeten leren huilen en wanhopen, want dan pas komen we in contact met ons innerlijk kind. Intussen zijn we bang voor bijna alles. We zijn bang dat we doodgaan aan kanker als we geen chemo doen of dat we kanker krijgen als we de verkeerde genen hebben of als we niet veganistisch eten of juist een carnivoordieet volgen. We zijn bang dat we covid krijgen als we ons niet laten prikken, dat we alleen zullen sterven als we niet meedoen met de rest, dat het oorlog zal worden als we niet gaan stemmen, of dat wanneer dat door een wonder allemaal niet gebeurt, het klimaat of CO2 ons zo vijandig gezind zijn dat we hoe dan ook allemaal zullen verdrinken of stikken, of sterven aan straling, chemtrails, een killervirus (haha, het woord alleen al), een atoombom, pesticiden, vergiftiging, voedingstekorten, honger, bodemverarming, zware metalen of een meteoriet – de potentiële rampen liggen voor het oprapen, je kunt kiezen uit een heel buffet van angstscenario’s!

Het is uiteindelijk allemaal hetzelfde: het is gebaseerd op angst. Ik ga nog even door: er wordt ons aangepraat dat de menopauze gepaard gaat met vreselijke klachten en de lust je zal vergaan, dat de ouderdom met gebreken komt en de kans dat je dement wordt steeds groter wordt, dus je maar beter euthanasie kunt plegen voor het zo ver is – en dat doe je natuurlijk voor de ander, want je wilt als oud, kreupel mens natuurlijk niemand tot last zijn. Er wordt ons aangepraat dat bevallen verschrikkelijk is, dat de pijn van het baren onverdraaglijk is – dat heb je zelf gezien op tv, immers – en je dus naar het ziekenhuis moet en artsen en verpleegsters moet laten bepalen hoe en wanneer je bevalt en met welke medicatie je dit moet ondergaan. En ga zo nog maar even door. Het zijn op zijn best halve waarheden, maar waar het op neerkomt, is dat ze onze keuzevrijheid afnemen, de vrijheid om in onszelf te geloven en ervoor te kiezen om niet mee te gaan in de verhalen die continu dezelfde strekking hebben, namelijk: jij bent niet vrij, jij bent klein, jij kunt de waarheid niet aan, jij bent ziek, zwak en misselijk, jij bent minderwaardig, geen liefde waardig, jij doet er niet doe. Het komt allemaal neer op mind control, die de creatieve potentie van de menselijke geest ondermijnt en misbruikt.

Ik geloof niet dat we allemaal schijterds zijn die de waarheid niet aankunnen. Ik geloof het tegenovergestelde. Ik geloof dat we in werkelijkheid veel sterker, robuuster en veerkrachtiger zijn dan we denken. Wij mensen zijn moedige en onverschrokken krijgers in een wereld van deceptie. We zijn juist ongelooflijk sterk, anders waren we allang uitgestorven of tot willoze slaven gemaakt. Kijk naar wat er allemaal over ons is afgeroepen de afgelopen eeuwen – en we staan nog steeds overeind! Dat is het bewijs van onze kracht, onze moed, ons doorzettingsvermogen en ons vermogen de waarheid recht in de ogen te kijken.

Ik geloof dat wij mensen in staat zijn tot grootsheid. Ik geloof niet dat wij geregeerd worden door angst en trauma, want ik zie alleen maar helden om me heen. Helden die iedere dag opnieuw uit bed komen om iets moois te maken van de dag, die geloven in een zinvol en rijk leven, die durven liefhebben, die risico’s durven nemen, die lachen, groeien en geven, die hun kinderen een veilige bedding geven en zo goed mogelijk opvoeden, die hun kinderen het beste gunnen en geloven in een mooie toekomst, die vergeven nadat ze onrecht is aangedaan, die herstellen van tegenslag, die de kracht vinden om door te gaan na een scheiding, een ongeluk, het verlies van een dierbare, een oorlog, een ruzie of een gemaakte fout. Ik zie helden die strijden tegen depressie, tegen ziekte, tegen leugens en misleiding, die opstaan nadat ze op hun bek gegaan zijn, die sorry durven zeggen, die de hoop niet opgeven, die ondanks alles toch trouw blijven aan hun waarheid, die blijven verlangen naar vrijheid en die blijven geloven dat de mensheid niet verdoemd is.

We blijven verliefd worden, we blijven geloven in het goede, we blijven genieten, we vinden steeds opnieuw uit hoe we gelukkig kunnen zijn binnen de kaders en beperkingen die ons opgedrongen worden. Als je iets kunt zeggen over het menselijk ras, is dat we steeds opnieuw opstaan. Na iedere oorlog staan we weer op. Na de covidplandemie zijn we ook weer opgestaan.

Veerkracht en moed, dat is onze basis. Moed is wat ons mensen kenmerkt, niet angst. Dus kom maar op met die waarheid, alleen verwacht hem niet van de politiek, noch van religie, noch van de wetenschap, want die gedijen allemaal op angst. Het zwaktebod van Kennedy Jr is daar een voorbeeld van. Hij is een held op sokken.

Afbeelding: Susan Seddon Boulet

Sanne Burger
sanneburger.com