Dit artikel verscheen in De Andere Krant van 14 februari:

“We kunnen nog altijd terug naar onze oorsprong”

Op 20 februari vindt de online première plaats van het laatste deel van de trilogie The Primordial Code van filmmaker Marijn Poels. Deel I en II werden op verschillende platforms meer dan twee miljoen keer bekeken. Met deze documentaire, The Return of the Stars, rondt de filmmaker voorlopig zijn zoektocht af naar de oorsprong, de oercode van de mens. De Andere Krant was bij de sneakpreview in Duitsland. “De herinnering aan onze ware geschiedenis zit nog steeds in ons,” zegt Poels in een exclusief interview met De Andere Krant, “en dat is goed nieuws”.

Op een winterse vrijdagmiddag in februari is er reuring in het doorgaans zo rustige dorpje Bülitz in voormalig Oost-Duitsland. Door sneeuw en over ijs vinden gasten hun weg naar de zelfvoorzienende boerderij van boer Frits, die speciaal voor deze gelegenheid zijn oude schuur heeft omgetoverd tot een bioscoop. Vandaag is hier de besloten sneakpreview van Primordial Code III – The Return of the Stars. Boer Frits ofwel Der Holländer, net als Marijn een geboren Limburger, verwelkomt iedereen met open armen. Hij is de markante buurman van Poels, die we alweer negen documentaires geleden leerden kennen bij zijn eerste onafhankelijke documentaire: The Uncertainty has Settled. Deze controversiële klimaatfilm uit 2017 zette de filmmaker in één klap op de kaart van wakker Europa. Sindsdien is zijn bekendheid alleen maar groter geworden. Met meer dan 7500 individuele donateurs over de hele wereld maakt Poels 100 procent onafhankelijke films, die na lancering voor iedereen gratis online te bekijken zijn. “Ik zou niet meer anders willen”, zegt Poels. “Dit is de enige manier om in absolute vrijheid films te maken en mijn creativiteit te laten stromen.”

Met The Primordial Code verliet Poels zijn comfortzone en dook hij in de wereld van het metafysische. “Voor mij was het een sprong in het diepe, maar ook het logische vervolg van mijn ontdekkingsreis”, vertelt hij. “Ik ben heel blij dat deel 1 en 2 zo goed ontvangen zijn. Ik hoop dat dat ook voor deel 3 zal gelden, want in dit sluitstuk komen alle losse eindjes bij elkaar.” In The Return of the Stars gaat Poels op pad om meer te weten te komen over de verbinding tussen hemel en aarde in de breedste zin van het woord. Hij praat met artsen, astrologen, archeologen en architecten over de energetische werking van de sterren en planeten en de helende werking van heilige plaatsen en energieën. Hij spreekt Eric Laarakker – die in deel 2 over de geneeskracht van water sprak – over de genezende werking van de zon, onze ultieme krachtbron. Hij bezoekt tempels en steencirkels, leert wichelroedelopen, volgt leylijnen en wateraders en probeert te begrijpen wat de essentie is van astrologie.

De documentairemaker vraagt zich af: “Wat betekent ‘zo boven, zo beneden’ eigenlijk precies? Hoe diep is beneden?” Om dit uit te vinden, kruipt hij door donkere tunnels in Oostenrijk, waar volgens prehistorisch archeoloog Heinrich Kusch in vroeger tijden poorten waren naar onderaardse volkeren, diep onder het aardoppervlak. Tot zijn verbijstering ontdekt hij dat vroegere beschavingen hun architectuur, watervoorziening, landbouw, geneeskunde en rituelen afstemden op de constellaties aan de hemel en de energielijnen in de aarde. Hoe is het mogelijk dat we dit allemaal vergeten zijn?

“In de documentaire noemt Kusch de katholieke kerk en haar vermeende duistere praktijken als een belangrijke oorzaak van onze huidige vergetelheid”, vertelt Poels. “De kerk zou vitale kennis over frequenties, energie en natuurlijke geneeswijzen bewust al eeuwenlang voor het volk verborgen houden. Hij is ervan overtuigd dat de kerk een belangrijke rol gespeeld heeft in het dom maken – verdommen – van het volk. Oude volkswijsheden, zoals de kennis over genezende frequenties, krachtplaatsen en energieën werden gedemoniseerd en zo van het volk afgepakt. Mensen die er wel in geloofden, werden verketterd of belachelijk gemaakt. Het volk werd continu een schuldgevoel aangepraat, zodat de kerk haar macht en invloed kon uitbreiden. Kusch zegt dat het precies andersom zou moeten zijn: de kerk zou het volk haar excuses moeten aanbieden. Ik kan me voorstellen dat dit onderwerp enige controverse gaat opleveren, maar dat maakt me niet uit. Als het waar is, dan is het goed dat hierover een open debat komt.”

Het lijkt alsof we de afgelopen eeuwen steeds dommer zijn geworden. Hoe kan dat? “Het komt volgens mij niet alleen door de kerk, maar ook door de politiek. Nu zitten er zeker ook goede kanten aan religie en politiek, omdat ze saamhorigheid en een gedeelde horizon bieden, wat fragmentatie en polarisatie kan voorkomen. Te veel individualisme is ook niet goed. Hoe dan ook, onze geschiedenis is vervalst en ik denk dat ik dat goed onderbouwd heb in mijn documentaires. We leven in een wereld van geïnstitutionaliseerde domheid en we worden steeds dommer, ook door de snel oprukkende technologie. We zijn als wolven die zich in slaap hebben laten sussen, een paar eeuwen niet opgelet hebben en nu wakker worden als aangelijnde poedels. Het goede nieuws is dat we nog steeds terug kunnen naar onze oorsprong, want de herinnering aan onze ware geschiedenis zit nog steeds in ons. De verborgen kennis over reuzen, onderaardse volkeren, vrije energie, kristalenergie, genezende frequenties, zonlicht, water, de resonantie van de aarde, heilige geometrie, telepathie en zelfs teleportatie is nog steeds beschikbaar, als je er echt naar zoekt. De mensen die ik in mijn docu’s aan het woord laat, hebben allemaal een stukje van de puzzel herontdekt en passen deze toe in hun werk en leven.”

Tot voor kort had Poels ook niets met astrologie. “Ik dacht altijd dat astrologie zweverig en ongefundeerd was, tot ik ontdekte dat wij in de basis uit dezelfde bestanddelen bestaan als de sterren. Dat was voor mij een eyeopener, want het slaat een brug tussen natuurkunde en astrologie. Ik ben altijd een beetje wars van alles wat spiritueel genoemd wordt, maar er is niet alleen een duidelijke verbinding tussen natuurkunde en astrologie, maar ook tussen archeologie en astrologie. De piramides in Giza, de tempel van Apollo in Griekenland en veel andere heilige plaatsen zijn afgestemd op de constellaties van de sterren en planeten. In een boek van Walter Diesing, Der Himmel auf Erde (De hemel op aarde), ontdekte ik een kaart van een gebied in Blankenburg, tussen Hannover en Leipzig, waar de twaalf tekens van de dierenriem in steenformaties weergegeven worden, inclusief de Poolster, met een dwarsdoorsnede van twintig kilometer. Ik ging erheen om het met mijn eigen ogen te zien en het was waar! Dit was een directe afdruk van een hemelse constellatie op aarde, gehouwd in steen. Concreter dan dat kan het toch niet worden? Ik waande me Gandalf in het land van de goden op dat moment. Silke Schäfer, een bekend astrologe uit Duitsland die in de docu uitgebreid aan het woord komt, bevestigde dat het de grootste bekende megalitische structuur van de zodiac is.”

Eén van de redenen dat zijn docu’s zo goed ontvangen worden, is wellicht omdat de kijker vrij is om zelf zijn mening te vormen. Poels stelt vragen waarin velen zich herkennen, maar de antwoorden liggen open. Hoe ziet hij zelf zijn rol als filmmaker? “Als ik die vraag krijg, moet ik altijd denken aan die twee biologen in Puerto Rico”, antwoordt Poels. “Zij ontdekten dat de mierenpopulatie ergens in het oerwoud om onbekende redenen aan het dalen was. Dat was een goede zaak, want de mierenpopulatie was veel te groot. De reden van de daling bleek een bacterie die ervoor zorgde dat de mierenpopulatie verminderde. Maar wat was nou de grap? Toen de mierenpopulatie weer klein genoeg was, verdween die bacterie als vanzelf in het niets, in de leegte. Ik zie mezelf als die bacterie. Ik kom op als de tijdgeest dat nodig heeft en ik ga weer weg als ik niet meer nodig ben. Daar zit volgens mij geen ego bij. Verandering moet van binnenuit komen, je kunt niemand iets opleggen. Dankzij mijn eigen pad heb ik mijn links-liberale denken en religieuze overtuigingen losgelaten. Dat was pijnlijk maar wel vrijwillig, want pas als je vrij wordt van dat soort mentale constructen kun je vrij en onafhankelijk denken. Dat is mijn persoonlijke doel en misschien ook wel het doel van mijn films. Ik wil anderen aan het twijfelen brengen over waarin ze geloven, want twijfel ligt ten grondslag aan vrij denken. Twijfel is de eerste aanzet tot nadenken. Hoe groter de twijfel, hoe beter.”

Hoe krijgt hij het voor elkaar om in negen jaar negen onafhankelijke, succesvolle documentaires te produceren? “Dankzij de leegte”, antwoordt de filmmaker. “Na de première, als dit alles voorbij is, keer ik terug naar de leegte. Dat is mijn onderstroom.” De leegte? Wat bedoelt hij daarmee? “Het lijkt erop dat als je alle theoretische kennis loslaat – alle boekenkennis, podcast-informatie en filmverhalen – er leegte overblijft. Als ik alleen in de natuur ben, ervaar ik in die leegte de verbinding met alles en van daaruit ontstaat dan de volgende actie, of dat nou houthakken of de volgende film is. Dat klinkt misschien nogal van het padje af, maar toch ervaar ik het zo. Intuïtie, creativiteit en inspiratie ontstaan uit die pure leegte. Ik heb tijdens het maken van deze trilogie het liedje The Sound of Silence van Simon & Garfunkel ontelbare keren beluisterd. Als je mij nu vraagt: wat is onze oercode? dan antwoord ik: leegte.”

Het is 19 uur en tijd voor de film. De bioscoop zit vol, de houtkachels snorren, de tafels staan vol met fruit, noten, wijn en water en er klinkt een verwachtingsvol geroezemoes. Poels heet iedereen welkom, houdt een praatje en dan begint de film. Twee uur en 19 minuten later krijgt hij een staande ovatie. Is dat omdat de zaal vol zit met fans van het eerste uur of is het gewoon een keigoede film? Dat zal op 20 februari duidelijk worden, wanneer de film online uitkomt. De week ervoor zullen er voorpremières zijn in Duitsland, Zwitserland, België en Nederland, waar Marijn ook aanwezig zal zijn. “Schäfer raadde me 20 februari aan om de docu te lanceren, omdat dit vanuit astrologisch oogpunt een heel belangrijk tijdstip is”, vertelt Poels. “Saturnus en Neptunes staan dan conjunct op 0 graden Ram, wat wellicht een keerpunt zal zijn voor de mensheid en dat er dan een compleet nieuw bewustzijn zal ontstaan. Ik weet er het fijne niet van, maar mocht het zo zijn, dan zou dat prachtig zijn.”

Wat is het volgende project, na deze trilogie? “Eerst de leegte en dan bouwen”, zegt hij enthousiast. “Ik heb zo veel geleerd tijdens het maken van deze trilogie, ik ga het allemaal uittesten op mijn eigen land. Ik ben nu bezig met het bouwen van een ondergronds gewelf volgens de wetten van de heilige architectuur, zoals veel oude tempels en kerken ook gebouwd zijn. Deze gebouwen zouden helende frequenties aantrekken en dat wil ik zelf ervaren. Ik wil nog veel meer weten over het kwantumveld, energiestromen, architectuur, wateraders en het effect van dat alles op de aarde, de mensheid, bewustzijn en gezondheid. Van alle geneeskrachtige planten op aarde is nog maar 1 procent onderzocht. Dat vind ik fascinerend.” Het is duidelijk, Marijn Poels is nog maar net begonnen.

Kijk The Primordial Code en alle andere documentaires van Marijn Poels gratis op: marijnpoels.com

Sanne Burger
sanneburger.com