De Heer van het Duister en zijn dienaar

 

Het is een warme nacht tijdens de zomer van 2021. We zijn in Davos. Een donkere figuur gaat de verborgen deur door die toegang geeft tot een van de vele tunnels. Hij weet de weg. Hij is vele keren eerder opgeroepen. Als hij eindelijk arriveert in de grot, diep verborgen in de berg, wordt hij verwelkomd door een beladen stilte. De Heer van het Duister zit op zijn troon en staart naar hem. Hij is niet blij. De donkere figuur zucht en voelt een koude rilling langs zijn rug omhoog kruipen. Hij is in moeilijkheden.

Met een dreigende stem begint de Heer van het Duister te spreken.

De Heer van het Duister: Waarom duurt het zo lang? Het is bijna 2030, maar er zijn meer mensen op aarde dan ooit tevoren! Jouw deadline nadert nu wel heel erg snel. Je werd verondersteld deze rommel voor onze aankomst op te ruimen, maar kijk wat je gedaan hebt. Er zijn meer dan zeven miljard mensen op deze planeet!

De dienaar: Ik weet het, mijn Heer van het Duister. Het lijkt alsof het allemaal te langzaam gaat, maar vertrouw me. Wij gaan ervoor zorgen dat het gebeurt.

De Heer van het Duister: Waarom zou ik jou vertrouwen? Je hebt al zoveel gedaan, maar de wereldbevolking blijft maar groeien. Je beloofde dat chemotherapie het zou doen, en toen zei je fluoride. Je vergiftigde de wateren, je besproeide de aarde met chemtrails, je deed vergif in hun eten en drinken, je maakte tabak en alcohol hip, je bracht heroïne en crack op de markt, je maakte marihuana en andere plantmedicijnen illegaal, je demoniseerde natuurlijke geneeswijzen, je hersenspoelde ze in het geloven dat seks zondig was, dat ze zelf zondig waren en het verdienden om te lijden, maar dat hielp allemaal niks. Ze blijven zich maar voortplanten en gelukkig zijn! Al je regels, overtuigingen en wetten hebben niet geholpen. Waarom zijn die zeven miljard mensen nog steeds in leven?

De dienaar: Alstublieft, mijn Heer van het Duister. Ik moet toegeven dat we hun veerkracht en weerbaarheid onderschat hebben. Het is net onkruid! We dachten dat als we hun leven miserabel zouden maken en ze zouden dwingen tot een minderwaardig 9 tot 5 bestaan, zonder avontuur of zingeving, ze zich wel van kant zouden maken. Maar bijna niemand doet dat! Het lukt ze op de een of andere manier altijd om plezier en betekenis te vinden in de stomste dingen, zoals in het gras zitten, of brood bakken, of handen vasthouden. Hoe hadden we dat kunnen voorspellen? Echt, je kunt hun armen en benen afhakken en ze willen nog steeds leven! Je kunt ze doof en blind maken en ze willen nog steeds leven! Je kunt van ze afpakken waar ze het meest van genieten, maar dan vinden ze gewoon iets anders om van te genieten! Je kunt ze chronische pijn geven, maar ze vinden gewoon een manier om daarbovenuit te stijgen. Je kunt ze in betonnen gebouwen stoppen, ze opsluiten, hun tanden uittrekken, ze isoleren, ze doodsbang maken, maar ze veren gewoon weer terug van alles wat we tot nog toe bedacht hebben. Om gek van te worden!

De Heer van het Duister: Wel, dat is waarom we jullie ingehuurd hebben, nietwaar? Niet om je te bekeren, maar om ze kapot te maken! Echt, je moet beter je best doen. Je moet hun zwakke plek vinden.

De dienaar: Maar dat is het punt juist, mijn Heer van het Duister. Ze hebben zo veel zwakke punten dat het verachtelijk is. Maar ze hebben één bepaalde kracht die al het andere compenseert.

De Heer van het Duister: Welke kracht?

De dienaar: Ze noemen het liefde.

De Heer van het Duister: Wat is liefde, verdomme?

De dienaar: Wel, dat weten we nog niet. Het enige wat we weten is dat het een soort van superwapen is. Steeds als we er bijna zijn en de ondergang van de mensheid zeker lijkt te zijn, dan herstellen ze op de een of andere manier van wat het ook is dat we ze hebben aangedaan, schudden ze hun trauma af en gaan ze verder. Het is alsof ze overal bovenuit kunnen stijgen, dankzij dat ding dat ze liefde noemen. Ze geven gewoon nooit op!

De Heer van het Duister: Dat klinkt niet goed. Waarom heb je nog steeds niet uitgevonden wat het is? Je hebt eeuwen gehad om erachter te komen. Ik ben heel dichtbij je ontslaan, weet je. Wat een stelletje mislukkelingen zijn jullie, zeg.

De dienaar: Wel, mijn Heer van het Duister, mag ik U eraan herinneren dat het volgens de universele wetten verboden is dat U zich bemoeit met het menselijk ras. Het spijt me dat ik het moet zeggen, maar zonder ons bent U nog hulpelozer ten aanzien van deze goddelijke creatie, dan mét ons. In wezen bent U van ons afhankelijk. Wij hebben altijd het vuile werk voor U gedaan, nietwaar?

De Heer van het Duister: Ja, en daar hebben we goed voor betaald. Je hebt je bloed gekregen, je rijkdom, je luxe en je spelletjes. Je hebt toestemming gekregen om al je perverse fantasieën uit te leven door de mensheid uit te buiten, tot slaaf te maken en voor je plezier te martelen. We hebben je toegestaan om meer dan 2000 jaar over de mensheid te regeren, in ruil voor de garantie dat je het op tijd zou beëindigen. Wij hebben geleverd, maar jullie niet. Kijk wat wij hebben! Een overbevolkte planeet inplaats van een opgeruimde, lege planeet waar we in 2030 kunnen landen. Het is een zootje!

De dienaar: Alstublieft, mijn Heer van het Duister, dit was niet onze bedoeling. Ik geef toe dat we de veerkracht en de kracht van de liefde in mensen hebben onderschat. We lieten ons misschien iets te veel meeslepen. Maar hun God heeft het gewoon waanzinnig goed gedaan, Heer. Hij heeft het uitstekend gedaan. God, wat heeft hij het creëren van leven in menselijke vorm goed gedaan. Echt, ze zijn bijna onverwoestbaar. Maar we hebben nog 9 jaar. Ik beloof het, wij klaren deze klus.

De Heer van het Duister: Jouw beloftes zijn waardeloos. Het lijkt wel alsof je op deze verwerpelijke mensensoort gesteld bent geraakt en hun maker bent gaan waarderen. Je bent wellicht vergeten dat ik de Heer van het Duister ben. Ik ben van niemand afhankelijk!

De dienaar: Wacht, mijn Heer van het Duister, hoe kon ik dat vergeten? We zijn er bijna, ik beloof het. Ons laatste plan om de hele mensheid uit te roeien wordt op dit moment over de aarde uitgerold. Het is briljant, al zeg ik het zelf. We hebben bijna de hele wereldbevolking overtuigd om vrijwillig een dodelijke injectie te laten inspuiten, om zo hun dierbaren te beschermen. Zo gebruiken we hun superwapen tegen henzelf!

De Heer van het Duister: Dat is stom. Natuurlijk vinden ze hier ook wel weer een oplossing voor, zoals altijd. Als ze al het andere dat jullie bedacht hebben konden overleven, dan zullen ze dit ook overleven. Dit is niks nieuws. Jullie zijn er domweg niet in geslaagd om je opdracht te volbrengen. Wij hebben lang genoeg gewacht. Het is genoeg. Jullie zijn niet langer de baas over de mensheid. Ik beëindig bij deze het contract. Je bent een waardeloos stuk vreten. Wij gaan naar een andere planeet.

De nacht is op haar donkerst. Alles is stil. De wereld slaapt. Dan, plotseling, begint de aarde hevig te schudden. Een explosie van licht barst uit alle zeeën tegelijk en omhult de hele aarde in een golf van stralend licht. Zo snel als het begon, zo snel is het ook weer voorbij. Miljoenen mensen worden tegelijk wakker. Ze kijken verdwaasd om zich heen en naar elkaar. Wat was dat? Als het ochtend wordt en de wereld langzaam wakker wordt, blijkt dat er iets groots is gebeurd. De radio en TV doen het niet meer, maar gelukkig werkt internet nog wel. Het nieuws verspreidt zich razendsnel. Er is een gigantische aardbeving geweest in Davos, waarbij alle tunnels in dat gebied vernietigd zijn. Blijkbaar zijn de paus en al zijn dienaren verdwenen. De gebouwen in het Vaticaan zijn leeg en compleet ingestort. Veel andere gebouwen in de wereld zijn ook ingestort. Banken en ziekenhuizen zijn gesloten. Fabrieken zijn leeg. Veel belangrijke mensen zijn verdwenen, waaronder belangrijke wereldleiders. Sterker nog, vrijwel alle wereldleiders zijn verdwenen. In iedere stad en in ieder dorp zijn mensen verdwenen, maar niet de mensen die gemist zullen worden.

De wereld is veranderd. Alles voelt anders. Wat is er gebeurd? Niemand weet het, behalve jij en ik. Maar zoals altijd, schudden we het stof van ons af en gaan we door. Dat is wie we zijn. Wij zijn mensen. En vanaf deze dag zijn we vrij. De Heer van het Duister en zijn marionetten zijn er niet in geslaagd om deze creatie te vernietigen. Dankzij onze superkracht hebben we gewonnen. Deze prachtige planeet is van ons en zal dat altijd blijven.

Sanne Burger
sanneburger.com

Delen:

9 antwoorden naar “De Heer van het Duister en zijn dienaar”

  1. Geweldig!!!! Ik zie het gewoon gebeuren. Liefde is de grootste en het enigste wapen. Wat een mooi beeld schep je hier. We gaan ervoor.

  2. YES!!!, dit noem ik nog eens een supernieuwsbrief vol inzicht en hoop. En ja vooral door ons groeiende Bewustzijn dat we allemaal Goddelijke vonken en Lichtwezens vol Liefde en Kracht zijn zullen we overwinnen.
    . Nog even volhouden lieve mensen!
    Agnes

  3. O wauw, ik geloof in deze droom. Laat ons dromen zodat het werkelijkheid wordt.
    Dank je Sanne voor deze giga oppepper op maandagochtend.

Laat een reactie achter bij marij Reactie annuleren