Niet de demonen voeren, alstublieft

 

Eigenlijk wil ik het helemaal niet over demonen hebben. Ik wil het over emoties hebben. Maar voordat ik het over emoties kan hebben, moet ik het wel over demonen hebben. Sta mij toe.

Wat zijn demonen?
Je kunt demonen zien als duistere of kwaadaardige krachten, entiteiten, of simpelweg negatieve energieën. Het nadeel van het woord ‘demon’ is dat het religieuze connotaties heeft, die mogelijk verwarring veroorzaken. Toch prefereer ik het woord ‘demon’, omdat ze in mijn perceptie inderdaad een eigen, niet fysieke vorm hebben, en ook een eigen bewustzijn. Ze zijn anders dan menselijke vormen, met andere waarden en verlangens, en ze interacteren met ons, voornamelijk door onze emoties en gedachten te manipuleren. Dit komt ons NIET ten goede, want ze voeden zich met onze negatieve emoties. Hoe meer wij lijden, des te dikker worden zij. Hoe meer pijn, woede, angst, schuldgevoelens, verdriet, jaloezie, verontwaardiging, wanhoop en wat al niet meer ze in ons kunnen triggeren, des te machtiger worden zij. Dat is waarom ze alles in hun macht doen om ons te laten lijden. En machtig zijn ze, in deze tijden.

De schaduwen op de muur
In de moderne wereld worden demonen als niet-bestaand gezien. Het ontkennen van het bestaan van deze niet fysieke levensvormen, die interfereren met mensen en zich voeden aan hun emoties, heeft ze een enorme vrijheid gegeven. Tegenwoordig lopen ze pretty much vrij rond en doen ze wat ze willen. Ze verbergen zich in het volle zicht, terwijl ze je gedachten en gevoelens overhoop halen, zonder dat je het door hebt. Herinner je je nog de donkere schaduwen in de kamer, toen je als kind ging slapen? Die waren echt. Weet je nog, die bad trip die je had? Die was ook echt. Demonen zijn altijd een deel van onze werkelijkheid geweest. Ze bestaan even lang als de mensheid, misschien nog wel langer, en hun grip op de mensheid is waanzinnig groot.

Demonen bestaan niet
Als je verder wilt lezen, maar ook wilt volhouden dat demonen niet bestaan, kun je ook het idee gebruiken dat demonen deel uitmaken van onze psyche. Als dat zo is, dan zijn ze niet van ons gescheiden, maar maken ze onlosmakelijk deel uit van wie we zijn. Dit kan net zo goed waar zijn, en voor de rest van mijn verhaal maakt het niet zoveel uit, dus be my guest.

Ik voel je
Nu kunnen we het over emoties hebben. Als mensenwezens hebben we gevoelens, emoties en sensaties. Voor nu maak ik even geen onderscheid tussen die drie. Ze ontstaan in relatie tot de wereld om ons heen en de innerlijke wereld. Het is ons vermogen om te voelen dat ons tot mens maakt. Het is onze unieke manier om de werkelijkheid als zodanig te ervaren, in al haar pracht en glorie. Zoals ik al zei, demonen voeden zich met onze emoties, vooral de negatieve. Het wijde spectrum van menselijke emoties is een heus buffet voor ze. Ze zijn als parasieten die leven van ons lijden. Om die reden willen ze dat we constant in emotionele ontreddering verkeren. Plekken zoals concentratiekampen, oorlogsgebieden en winkelcentra zijn hun favoriet hang out plek. Ze zouden willen dat de hele wereld zo was!

Messed up
Waarom gebeurt er zoveel ellende in de wereld? Het gebeurt, omdat demonen zich met onze werkelijkheid bemoeien. Ze hebben ontelbare manieren gevonden om mensen te laten lijden. Ze gebruiken je prachtige menselijke vermogen om te voelen, om empathisch te zijn, om zorgzaam te zijn, tegen je. Ze creëren situaties die zo fout zijn dat ze je kwaad zullen maken. Ze bedreigen je kinderen, zodat je bang wordt. Ze beschadigen de meest onschuldigen onder ons, MET ALS DOEL je in razernij te doen ontsteken. Ze beschuldigen en vernederen je, zodat je je schuldig gaat voelen en slecht over jezelf gaat denken. Ze brengen leugens en nepverhalen in de wereld, zodat je in de war raakt en onzeker wordt. Ze doen alles wat ze kunnen om het slechtste in je naar boven te brengen. Een flinke dosis haat of wanhoop… ze verslinden het. Ze vinden het prachtig wanneer je de controle verliest, of wanneer je een emotionele breakdown hebt, of ruzie, liefst met iemand van wie je veel houdt, want dat doet het meeste pijn. Ze vinden het geweldig als je ziek wordt en dan ook nog de verkeerde behandeling krijgt. Je verslaving aan drama is ook door hun verzonnen. Een wereld vol lijden, onrecht en pijn is hun droom die werkelijkheid wordt.

Lijden is NIET de menselijke natuur
Om te beweren dat lijden de onderstroom is van het menselijk bestaan is de grootste leugen aller tijden. Het is de menselijke natuur om emoties te hebben die passen bij de situatie. Dat is iets heel anders dan lijden! Emoties zijn energie in beweging. Ze zijn er opdat je het leven kunt ervaren. Ze zijn er om je te helpen om adequaat te reageren op alle denkbare situaties. Echter, om een wereld te creëren waar emoties constant getriggerd worden en uitgerekt worden tot het niveau van waanzin, is NIET menselijk. Dat is demonisch.

Voedsel voor demonen
Dit is wat er nu gebeurt. Globale crises worden gecreëerd die ongelooflijk ziek en verkeerd zijn. Mensen reageren automatisch met hele heftige emoties, die ze vervolgens niet kunnen hanteren. Ze worden overweldigd, kunnen niet meer helder denken en doen dingen die ze anders nooit zouden doen. De vele scenario’s die je nu in de wereld ziet gebeuren, zijn gecreëerd met als enige doel om jou te laten lijden. Ze gebruiken je vriendelijke, menselijke natuur tegen je. Hoe extremer je emoties, des te groter is hun vreetfestijn. Dat is ook waarom ze hun misdaden niet verbergen. Ze vinden het prachtig om mensen te zien vechten, om opstanden en plunderingen te zien, om te zien hoe vriendschappen kapot gaan, hoe families uiteenvallen, hoe wanhoop, pijn en verwarring zich over de aarde verspreiden, als een virus. Zij worden er alleen maar sterker van.

Ze smullen van het lijden van oude mensen in verpleeghuizen. Dat is waarom ze mensen manipuleren om ze op te sluiten, onder het mom van bescherming. Als je het kon zien, zou je zwermen demonen zien cirkelen boven de bejaardenhuizen, als gieren, zich voeden met het intense lijden dat eruit opstijgt. Stel je voor hoe Manhattan eruitzag, de nacht van de opstanden en plunderingen.

Party time
Op dit moment is het een wereldfeest voor de demonen. Er zijn maar weinig mensen die zich dit realiseren. Iedereen laat zich zo makkelijk gaan. Met de Corona crisis zag je vooral angst en paniek overal. Lekker. Toen de rassenkwestie in Amerika weer opvlamde, zag je dat woede en razernij explodeerden, alsmede schuld, schaamte, wijzen naar anderen en nog meer verdeeldheid.

De spirituele gemeenschap, die zo probeert wakker en bewust te zijn, reageert ook ontzettend emotioneel. Of ze vallen aan, bespotten en vernederen diegenen die ze neerbuigend ‘sheeple’ noemen, of ‘zij die nog niet wakker zijn’, of ze verdedigen met een haast pathologische verbetenheid wat er gaande is, zich vasthoudend aan een vals gevoel van vrede. Luister, als je nu nog steeds zegt ‘Het is allemaal de bedoeling’, dan moet je eens goed door elkaar geschud worden.

Mad world
Dus, wat is passend? Hoe reageer je adequaat op het onrecht en de gekte die je om je heen ziet? Wat doe je als je familie je buitensluit, omdat je je niet net zoveel als hen aan de regels houdt? Hoe reageer je als mensen je op social media of daarbuiten aanvallen en je achterlijk, onverantwoordelijk, Trump’s bitch of zelfs een moordenaar noemen, omdat je vragen zet bij de maatregelen, de verhalen en de mainstream media? Wat doe je, nadat je een video hebt gezien waar een jong meisje vertelt over haar ervaring in een satanische cult, of nadat je een interview hebt gezien waar iemand de waarheid deelt over vaccinaties, virussen, regeringen of andere plots? Hoe reageer je als je bewust word van nog een laag van deceptie, opgelegde pijn, misbruik en walgelijke praktijken van onderwerping en manipulatie? Hoe reageer je als iemand in de winkel je afbekt omdat je zo beleefd mogelijk uitreikt naar de pindakaas? Wat doe je als je een dierbare ziet wegkwijnen? Je kunt niet vermijden dat je het voelt, right? En dat moet je ook niet willen! Je bent een mens! Je vermogen om te voelen is je grootste geschenk.

Own it
Er is niks mis met emoties. Dat is een misverstand. Er is alleen iets mis met emoties die je je niet toe-eigent. Geef niets of niemand de macht om je emoties zodanig te manipuleren dat je je laat pushen tot de een of andere onvrijwillige reactie. Je emoties echt VOELEN, dat is de weg naar vrijheid.

Warrior spirit
Als iemand je provoceert, voel het en blijf erbij, zolang als nodig. Echt, er is geen werk dat belangrijker is dan dit. Als je gekwetst bent, of wanhopig, of woedend.. stop. Praat er niet over, reageer er niet op, maar trek je terug op een rustige plek, waar je alleen kunt zijn. Wees zo stil als je kan, terwijl je emotie door je heen raast. Laat het je aan stukken rijten. Laat het je tot aan de grond afbranden. Je kunt het aan. Geef niet toe aan gedachten als: ik kan het niet meer aan, het is teveel, ik ben zwak, het is allemaal verrot’. Geef niet toe aan de drang om te ontsnappen, jezelf af te leiden, iets te gaan doen, of terug te vechten. Nog niet. Als je al terug vecht, laat het dan zijn vanuit een plek van aanwezigheid en gecenterd zijn, niet omdat je niet meer weet wat je doet. Als je terug vecht omdat je de controle over jezelf kwijt bent, dan voed je de demonen. Er wordt veel kostbare energie verspild in de zinloze discussies en ruzies tussen mensen, ook op social media – of misschien juist op social media.

Be cool
Emoties hebben van nature de neiging om te pieken en dan weer zachtjes minder te worden. Je kalmte, je innerlijke rust, komt altijd vanzelf terug, als je het toestaat. Je zult ontdekken dat wanneer het je lukt om met een emotie te zijn zoals hierboven beschreven, je geen energie zult kwijtraken. Nadat het voorbij is zul je je niet leeggezogen voelen, maar je zult je sterker voelen. Dat wil zeggen dat je de demonen, die kloterige energiedieven, NIET hebt gevoed. De levenskracht zit nog steeds in je, nu getransformeerd in een kalme staat van bewustzijn, met doorgaans een glasheldere perceptie van wat de volgende stap is. Dit is hoe het werkt. Dit is het pad van de ware held.

Je bent geen robot
Verwar deze manier van met je emoties omgaan niet met apathie of inertie. Dit gaat niet over geen actie ondernemen. Dit gaat ook niet over streven naar of het idealiseren van het niet hebben van emoties. Dit gaat zeker niet over mediteren totdat niks je meer raakt. Integendeel! Het is helemaal niet de bedoeling dat je onverschillig wordt, of onthecht. Dat is een doodlopende weg. Het is geen spirituele verdienste om altijd sereen en in een staat van equilibrium te zijn. Dat is het misschien voor een robot, maar niet voor een levend wezen. In de menselijke werkelijkheid is alles altijd in beweging, ook je emoties. Dat is hoe het hoort!

Pak je macht terug
Wanneer je beseft dat demonen zich voeden met je emoties en dat veel shit dat plaatsvindt in de wereld door hun is gecreëerd, dan voel je misschien het verlangen om niet langer door die fuckers gemanipuleerd te worden. Misschien word je dan voorzichtiger wat betreft welke strijd je aangaat, met wie je omgaat en in welke mate je de media, politiek, vreemden of zelfs geliefden toestaat je van je stuk te brengen. Als onrecht plaatsvindt laat je niet je solidariteit zien door emotioneel te reageren, maar juist door niet op tilt te gaan en in plaats daarvan de juiste actie te ondernemen.

Waar wil je voor vechten?
De strijd die momenteel plaatsvindt in de wereld in niet tussen zwart en blank, mannen en vrouwen, regering en volk, links en recht, spiritueel en onbewust. Het is zelfs niet tussen rijk en arm. De strijd is tussen mensen en demonen. En, hoe raar het misschien ook klinkt, maar dit is hoe je wint: door niet langer welke demon dan ook toe te staan zich te voeden met jouw emoties. Want als je dat doet, honger je ze uit. En door ze uit te hongeren, verliezen ze hun macht. En als ze hun macht verliezen, zullen ze niet langer in staat zijn om een hel op aarde te creëren.

Wij zijn hier om een hemel op aarde te creëren. En ja, er zijn ook engelen.

Sanne Burger
sanneburger.com

Delen:

2 Replies to “Niet de demonen voeren, alstublieft”

  1. As usual spot on and very timely … as the months pass and our eyes are stollen into this riots and a chronic emotional darkness settles on us . There is anxiety and there is depression. There is sadness and fear and rage all call the demons for feeding . We do have to own all this and I get tremendous support from the miracle of breath work within the focus of embodiment.
    The piece is radical and brave !
    One thing we are learning is to speak our truths even and whatever the consequence.
    We learn not to take it personally otherwise our spirit would colapse and the collective thought police would shame us into silence

    I wish I can write an article and spend more time being creative to say something and less with social media and websites being a passive researcher. This is my goal

    You are frequently and uniquely inspiring me

  2. Very well spoken, Sanne, and spot on. Far too many people are injecting their own trauma-induced anger into the racism cause at this time, unaware that their outward aggression is not serving the cause. We are forgetting about our humanness in all this. We are forgetting to meet others with a sense of compassion, understanding that their differences and their ignorance is not their fault. We are all victims of a broken system and unleashing our own demons only helps to perpetuation chaos and separation. The anger that many of us are experiencing is a layer that is covering our grief. Being that grief is such a vulnerable emotion, and this feels like such an unsafe time, many are choosing to stay in their upper layer of anger and are resisting going deeper into themselves to experience the truth of their own pain and suffering. Until we can sink into this lower realm, we will not be able to meet each other on a heart level, for our own pain will be blocking us from having connection and understanding for others. We need to be brave enough to face our own ignorance and be willing to put our whole selves on the line in the service of truth.