De regen aanroepen

 

Iedere dag breng ik mijn tranen terug naar de natuur
Het maakt niet uit wat voor soort natuur
Het kan een beekje zijn, een rivier of de zee
Het kan een bergtop zijn, een bos
Een rots of een boom

Mijn tranen zijn geduldig
Ze wachten tot ik op mijn plek ben
Voordat ze komen

Zolang ik het druk heb
Zolang ik aan het werk ben
Zolang ik mezelf nuttig maak
Zolang ik andere mensen vermaak
Zolang ik me gedraag
Zolang ik bezig ben
Wachten ze

Ze zitten rustig
Ergens diep verborgen in mijn hart
Maar zo gauw ik mijn plek in de natuur gevonden heb
Komen ze vanzelf

Ik huil zonder geluid
Tranen stromen over mijn gezicht en ik weet niet waarom
Het maakt niet uit waarom

Het zijn geen persoonlijke tranen
Het zijn tranen over verlies
Het zijn tranen over pijn
Tranen over de wereld
Tranen over de dood
Tranen over droogte

Het gaat altijd vanzelf weer over
Het duurt niet lang
En het voelt eigenlijk heel prettig

Ik heb dat ritueel nodig
Het is de voornaamste reden voor mijn dagelijkse wandelingen
Soms vergeet ik het en sla ik ze een paar dagen over
Dan denk ik dat ik het te druk heb
Maar in feite is er niks belangrijkers
Dan mijn tranen naar de natuur te brengen

Want als ik het niet doe
Zullen in de herfst de regens niet komen
En als ik het wel doe
Komen ze wel

Ze zullen de droge rivierbeddingen weer opvullen
De beekjes zullen weer stromen
Het water zal het land voeden
Net zoals mijn tranen
Mijn ziel voeden

Ik ben het land
Het land is mij
Ik ben het water
Het water is mij

Sanne Burger
sanneburger.com

Delen:

Geef een reactie