5 Replies to “In het vlees zakken – waarom incarneren zo moeilijk is”

  1. Zóó herkenbaar. De pijn van incarneren in deze grof trillende wereld vd vorm waar Liefde en Licht achter sluiers verborgen wordt.
    Tegelijk die levende, hoogste wens om de energie van Thuis hier volledig te brengen. Het hier te leven. Licht in de stof, Geest in de materie.
    Incarneren dus, als missie.
    Voorwaar geen kattenpis.
    In verbinding,
    Yolinde Galama

  2. Wat u incarnatie van de ziel noemt snap ik als ego. Een goed ontwikkeld ego met een volwassen competentie weet wat het lichaam nodig heeft en maakt daarvoor de juiste keuzes. Het ego begrip en besef is echter zo gedemoniseerd door negatieve beeldvorming uit vooral boeddhistische kringen dat er op dit punt veel verwarring en vooral egoverwaarlozing is ontstaan. Met als gevolg een sterk ontwikkeld superego. Wat alles slecht en fout maakt. Hoog tijd om dit belangrijke deel van onze westerse inzichten en psychologie te betrekken bij onze bewustwording. Door het geïncarneerde ik een volwassen positie aan te leren.

  3. Dankzij dit artikel kom ik in contact met Sanne voor een ‘massage’.
    Een beleving die ik niet in woorden kan vatten, maar ik ben nog onder de indruk.
    Mijn dankbaarheid is oprecht voor de diepe, liefdevolle manier voor deze beleving.
    Sanne gebruikt haar talent om mensen bij te staan in intense transformaties.

Leave a Reply